Akıncılar

Sivas İlçeleri

Anadolu’nun büyük bir kısmı gibi, Akıncılar ve çevresine Türklerin gelerek yerleşmesi 1071 Malazgirt Savaşı’ndan sonraya rastlamaktadır. Ezbider ismi ile anılan ilçe Aşağı Ezbider ve Yukarı Ezbider olarak iki kısım halinde gelişmiştir. Bugün dahi bu iki yerleşim yeri birbirine bitişik halde değildir. 1860 Yılında Suşehri ilçe olduktan sonra Yukarı Ezbider onun nahiyesi ve Şebinkarahisar da vilayeti olmuştur. Ezbider de Cumhuriyetin kuruluşuyla birlikte küçük bir Belediye teşkilatının kurulduğu ve 1932 yılına kadar olan bu kısa dönemde, Hatipoğlu Ali Efendi ve Hüseyin Efendi ile Uğruncalı Tevfik Efendi’nin Reislik yaptıkları bilinmektedir. 

Şebinkarahisar’ın 1932’de Vilayetliği kaldırılıp Giresun’a bağlanınca, Suşehri İlçesiyle birlikte Ezbider Nahiyesi de Sivas’a bağlanmıştır. 1958 yılında şimdiki belediye kurulmuştur. 1962 yılına kadar adı Yukarı Ezbider olan Nahiyenin bu tarihten sonra adı değiştirilerek “Akıncılar” olmuştur. 20.05.1990 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan 3644 sayılı kanunla Suşehri’nden ayrılarak ilçe olmuştur.

Kaymakamlık Teşkilatı

Akıncılar 20.05.1990 tarih ve 3644 sayılı kanunla Suşehri’nden ayrılarak ilçe olmuştur. Yapımı 2009 Aralık itibariyle tamamlanan hükümet konağına bütün resmî kurumlar 2010 Yılı Ocak ayında taşınmış olup, yeni binada hizmet vermeye başlamıştır.

Arazi ve İklim Koşulları

550 km2 yüz ölçüme sahip olan İlçenin güneyindeki Kızıldağ İmranlı İlçesiyle, kuzeyinde bulunan Kelkit Çayı da Giresun ile sınır çizmektedir. Doğuda Gölova, batıda Suşehri ile komşudur. Kılıçkaya Barajının gölalanı ilçe topraklarının bir bölümü üzerinde bulunmaktadır. Akıncılar İlçesinde ortalama rakım 900 metredir. En yüksek noktası 3015 metre ile İmranlı – Akıncılar arasında sınır olan Peynirli Tepesidir. En düşük rakım Kelkit Vadisindeki 700 metre ile Kayı Boğazı mevkiidir. İlçe merkezinde ise rakım 1050 metredir. Kelkit havzası üzerinde Ezbider ovası bulunmaktadır. Ayrıca Kızıldağ’da Gökalan, Solhun, Hışhış, Beşoluk, Örtülü ve Killik adlı yaylaları vardır. İlçede ovanın dışında kalan arazi yapısı genellikle engebeli olup, vadi, plato, bozkır ve meralarla kaplıdır.

İlçe merkezi Kızıldağın kuzey eteğinde bulunan Karadağ’ın Kelkit vadisine bakan yamaçlarında Samsun – Erzurum karayolunun 4 km güneyinde kurulmuştur. Karasal iklim ve Karadeniz iklimi arasında geçiş tipi iklim özelliğine sahip olan İlçede, bu iklim özelliği nedeniyle bitki örtüsü zengindir.

Arazi Yapısı ve Dağılımı

ARAZİNİN CİNSİALAN (da)
Toplam Arazi351,710
Tarım Yapılan Arazi174.601
Çayır Mera Arazisi90.077
Karışık Bahçe Arazisi4,735
Tarım dışı Arazi6,885
Ormanlık ve Fundalıklar75,412

İlçemizin ekonomisi tarıma dayanır. İlçemiz arazilerinin yaklaşık %50,9’u tarıma elverişli olup, büyük bir bölümünde kuru tarım uygulanmaktadır. Kuru tarımın %80’i hububat (arpa, buğday) ve nadas alanı şeklindedir. İlçemizde mevcut tarım arazisinin %21’i sulanabilir durumdadır. Sulanabilen tarım arazilerinde sebze, kavun ve karpuz yetiştirilmektedir.

Ezbider Ovasında Akdeniz İklimi özelliğinde yetişen meyvelerin dışında kalan bütün meyveler yetişmektedir.

ARAZİ KULLANIM ŞEKLİALANI (Ha)TOPLAM ALAN (Ha)TOPLAM ALANA ORANI (%)
KÜLTÜRE ELVERİŞLİ ARAZİ17933,650,9
Sulu tarım arazisi3632,6
Kuru tarım arazisi14298,0
KÜLTÜRE ELVERİŞLİ OLMAYAN ARAZİ17237,449,1
Çayır – Mera9007,7
Orman – Fundalık7541,2
Diğerleri688,5
TOPLAM35171.0100

ORMAN VARLIĞI

İlçenin Çevresel Açıdan Sahip Olduğu Zenginlikleri ve Özellikleri

Toprakları içinde bulunan Kızıldağ’ın kuzey etekleri çam, gürgen, ardıç ve dağ kavağı türünde ormanlarla kaplıdır. İlçe merkezinin hemen güneyinde bulunan Karadağ da ise halkın koruması sonucunda zengin bozuk baltalık meşe ormanları oluşmuştur.

İlçenin Orman Varlığı

İlçe genelinde 7541,2 hektar alan ormanla kaplı olup İlçenin % 21’i ormanlarla kaplıdır. Toprakları içinde bulunan Kızıldağ’ın kuzey etekleri çam, gürgen, ardıç ve dağ kavağı türünde ormanlarla kaplıdır. İlçe merkezinin hemen güneyinde bulunan Karadağ da ise halkın koruması sonucunda zengin bozulmamış baltalık meşe ormanları oluşmuştur.

KÜLTÜR ve TURİZM

İlçe merkezi ve köylerinde tarihi ve kültürel değer çok eskiye dayanmakla beraber tarihi eser sayısı azdır. Akıncılar Yukarı Mahallede bulunan Hatipoğlu Camii en eski camiidir. İlçeye bağlı Doğantepe Köyünde Bahattinşeyh Türbesi, Yusufşeyh Köyünde Yusufşeyh Türbesi vardır. Doğantepe Köyünde Roma-Bizans devrine ait olduğu sanılan bir kale duvarları mevcuttur. Akıncılar merkezde “Deliklitaş” adında bir mağara ya da eskiden kiliseye bağlantısı olduğu sanılan yeraltı tüneli, Doğantepe köyünde Bahattinşeyh deresinde Çilehane adında bir mağara bulunmaktadır.

2013 yılında Cumhuriyet Üniversitesi Sanat Tarihi Bölümü Öğretim görevlileri tarafından İlçemizde tarihi eser araştırması yapılmıştır. Abdurrahman Köyü Camii giriş kapısı ile mihrabının tarihi eser (Osmanlı Yapısı) olduğu tespit edilmiştir.

Sivas Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu’nun 23.02.2017 tarihli ve 3419 sayılı kararı ile İlçemiz Gönen Mahallesi 285 ada 5 parselde bulunan özel mülkiyet olan (Coşkunlar Konağı) “II. Grup korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı” olarak tescil edilmiştir.

Göllüce köyünde kilise kalıntıları mevcut olup, İl Kültür ve Tabiat varlıklarını koruma kurulu tarafından 30.01.2009 tarih ve 2009/1146 sayılı karar ile Korunması Gerekli Taşınmaz Kültür Varlığı olarak tescil edilmiştir.

Turizm Potansiyeli ve Altyapı Durumu

İlçemiz Doğantepe Köyündeki Bahattinşeyh Türbesi ve Roma-Bizans devrine ait olduğu sanılan kale kalıntısı, Yusufşeyh Köyünde bulunan Yusufşeyh Türbesi, İlçe Merkezinde bulunan Deliklitaş Mağarası ve Göllüce Köyünde bulunan Kilise kalıntısı İlçemizde turizm potansiyeli olarak değerlendirilebilecek yerlerdir. Ayrıca İlçe merkezindeki Kılıçlaya baraj gölü de turizm potansiyeli olarak değerlendirilebilir. İlçemiz merkez ve köylerinde yeterli alt yapı bulunmamakta olup, gerekli alt yapı ve tanıtımın yapılması halinde bu yerler İlçemize katkı sağlayabilir.

TARIM ve HAYVANCILIK

İlçenin Tarım ve Hayvancılık Alanındaki Potansiyelleri ve Avantajları

Ezbider Ovasında Akdeniz İklim özelliğinde yetişen meyvelerin dışında kalan bütün meyveler yetiştirilmektedir. Özellikle elma ve kavun fazla üretilmektedir. Sebzecilik oldukça ileri gitmiştir. Sebzelerin tamamı üretilmekte ve çevre ilçelere pazarlanmaktadır. Bu haliyle Akıncılar kendi ihtiyaçlarından çok fazlasını üretmekte ve dışarıdan tarımsal ürün almamaktadır.

Fenni arıcılık gelişmiş olup, ilçede kaliteli bal üretimi yapılmaktadır. Son yıllarda İlçe ve köylerinde besicilik artmış ve önemli geçim kaynağı haline gelmiştir. Endüstri bitkilerinden şekerpancarı ve ayçiçeği üretimi yapılmaktadır. Yıllık ortalama sadece Akıncılar kantarı, Erzincan Şeker Fabrikasına ortalama yıllık 60.000 ton şekerpancarı sevk etmektedir. Tarımsal makineleşme oldukça gelişmiştir. Ovanın sulama işleri DSİ tarafından tamamlanmış ve sulu tarım ile birlikte verim de artmıştır.

ULAŞTIRMA ve HABERLEŞME

Ulaştırma:

Akıncılar’a yılın her mevsiminde karayolu ile rahatlıkla ulaşılabilir. İlçe Erzincan – Tokat karayolunun 4 km güneyindedir. Bazı doğu illerinin İstanbul ile bağlantıları bu yoldan yapılmaktadır. Bu da ulaşımda kolaylıklar sağlamaktadır. Ayrıca İran’dan gelen araçlar çoğunlukla bu yolu kullanmaktadırlar.

İlçe merkezindeki otobüs işletmesi Ankara ve İstanbul’a her gün düzenli sefer düzenlemektedir. Her gün Sivas’a 1 kez dolmuş seferleri olup, Suşehri ile her gün ortalama karşılıklı dört sefer vardır.

İlçe Sivas’a Gemin Deresi geçidinden 144 km, Suşehri Karabayır geçidi üzerinden 173 km, Kızıldağ üzerinden 210 km’dir.

Haberleşme İmkanları:

İlçede haberleşme PTT ve Türk Telekom işletmeleri tarafından yürütülmektedir. Bu işletmelerde her türlü haberleşme imkânı sunulmaktadır. İlçe merkezinde GSM vericilerinin tamamı mevcuttur. Ancak bazı köylere hala GSM telefon hizmeti götürülememiştir.

Kaynak : http://www.sivas.gov.tr/akincilar

Sivas İlçeleri

3 thoughts on “Akıncılar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir